|
Vedlegg 15 |
Notat: Ernst Håkon Jahr, Høgskolen i Agder
Tidsskriftet Nordica Bergensia (NB) tok i 1994 over for arbeidsskriftet Eigenproduksjon, som i 1993 kom med 50. og siste nummer. Sidan 1994 har NB kome med 19 nummer/hefte, flest i 1996 (med 5), elles gjerne 3-4 nummer kvart år.
"Aim and scope" for tidsskriftet går fram av det brevet som den første redaktøren sende til abonnentane saman med det første heftet. Tidsskriftet skulle "spegle av den faglege aktiviteten blant studentar, lærarar og gjestande forskarar ved Nordisk institutt i Bergen". Bak på omslaget av kvart hefte er dette presentert slik: "Tidsskriftet er tenkt for publisering av arbeid som er skrivne av studentar og lærarar, både i artikkelformat (seminarinnlegg, semesteroppgåver, fagkritiske innlegg, mindre avhandlingar) og bokformat (hovudoppgåver og andre større avhandlingar). Tidsskriftet gjev også plass til bidrag frå gjestande studentar og lærarar, t.d. i samband med seminar, førelesingar og konferansar som er haldne ved Nordisk institutt. I særskilde tilfelle kan redaksjonen ta inn arbeid frå inviterte bidragsytarar." Som det går fram av dette, er tidsskriftet svært tett knytt til nordiskfaget og til studentar og forskarar ved Nordisk institutt i Bergen.
Dei einskilde hefta er oftast, men såleis ikkje alltid, konsentrerte om språk, litteratur eller norrøn filologi. Dette fungerer greitt nok, men eg trur få lesarar eller abonnentar ville protestere om redaksjonen la om til meir blanding enn det har vori til no, altså i større grad tok med bidrag frå alle tre disiplinane i same nummer. Ein slik praksis vil reflektere at eit institutt trass alt er éin sams arbeidsplass. Om dei første 19 nummera av NB har spegla av all fagleg aktivitet ved instituttet i den siste femårsbolken, er vel tvilsamt, og dessutan vanskeleg å uttale seg om for ein som står utanfor. Men den aktiviteten som redaksjonen har fått vist fram gjennom NB, vitnar om eit særs aktivt og fruktbart miljø ved instituttet i Bergen.
Redaksjonen har tatt med bidrag frå alle dei faglege nivåa som er representerte ved instituttet, heilt frå grunnfag og opp - slik sett er NB eit totalinkluderande organ for nordiskmiljøet i Bergen. Eg meiner redaksjonen bør leggje vinn på å føre denne linja vidare.
Som nemnt skal det vere forskarar og studentar knytte til Nordisk institutt, UiB, som kan bidra til NB. Det betyr at innhaldet blir nært knytt til forsking i nordiskfaget (og ikkje t.d. til engelskfaget eller tyskfaget). I det siste heftet (Nr. 19) er det likevel to språkvitskaplege bidrag frå ikkje-nordistisk hald: Ulvestads artikkel om strukturalismen i Noreg, og Roséns prøveførelesing om vietnamesisk i typologisk perspektiv. Av desse bidraga er naturlegvis Ulvestads direkte relevant for nordistar, jamvel om forfattaren ikkje har sin aktivitet knytt til Nordisk institutt. Eg trur NB vil stå seg på å halde fram som eit organ eksklusivt for nordiskfaget i Bergen. Artiklar på engelsk om ikkje-nordiske språk bør publiserast andre stader (t.d. i Nordic Journal of Linguistics). Dersom det likevel skal skje ei endring, bør ein kan hende heller vurdere om NB kan utviklast til å bli eit bergensbasert nasjonalt organ for nordiskfaget på universitets- og høgskolenivå.
Ved Nordica Bergensia har Nordisk institutt i Bergen fått eit velredigert og variert kvalitetstidsskrift som eitkvart fagmiljø i Norden ville ha vori stolt av.
Ernst Håkon Jahr
professor, dr. philos. & h.c.
